Alcoholvrije versnaperingen

jip-en-janneke-drankEr bestaan alcoholvrije dranken, zoals bier, wijn, champagne en er zijn zelfs alcoholvrije likeuren te koop. Helemaal leuk, als je de Bob bent en ‘mee wilt doen’, of het gewoon lekker vind. Voor mij -als herstellend alcoholist- werkt het anders.

Grote verdediging

Mijn verdediging tegen alcohol durf ik groot te noemen. Alle mensen in mijn omgeving weten dat ik geen alcohol drink en waarom. Als ik -voor mij- nieuwe mensen ontmoet die alcohol aanbieden, vertel ik dat ik geen alcohol drink, en voeg daar ook de reden van mijn alcoholvrije leven aan toe. Het lucht op voor mezelf en het levert direct gespreksstof op. Tot zo ver niets aan de hand.

Oude valkuil

De eerste keer dat me alcoholvrij – in dit geval champagne – werd aangeboden op een receptie, schrok ik me te pletter. Op mijn, ‘Ik drink niet’, werd gereageerd, ‘Maar dit is alcoholvrij, we hebben ons best gedaan om alcoholvrij te vinden, zodat je kunt meedoen.’ Hier is mijn verdediging niet op ingesteld. Ik schiet gelijk in een oude valkuil en in de stress.

Zo hun best gedaan

Ik durf niet te weigeren. Ze hebben zo hun best gedaan om me een plezier te doen en me -in hun ogen- te laten meedoen. In mijn hoofd ontstaan de volgende gedachten, ‘Als ik weiger, vinden ze me niet leuk, een zeurtje, ondankbaar, dom, een lastig mens die de aandacht op zich wil vestigen, kinderachtig. Ik kan het niet uitleggen, daarvoor is de receptie te druk, wat moet ik nu?’ Schoorvoetend heb ik het glas alcoholvrije champagne van het blad gehaald, ben een rondje gaan lopen en heb het glas onopvallend weggezet. Ik voelde me dood- en dood ongelukkig en een zeikerdje en het voelde alsof ik mezelf niet kon zijn.

Frisdrank in een frisdrankglas

Jaren geleden toen ik net gestopt was met het drinken van alcohol gaf ik een etentje. Bijna niemand wist dat ik geen alcohol gebruikte en al helemaal niet waarom. Wijn op tafel en voor mezelf cassis in een wijnglas. Het leek of ik meedeed, alsof ik er voor mijn gevoel bijhoorde. In mijn hart wilde ik natuurlijk ook wijn, of althans de roes van de wijn, terwijl ik cassis niet eens lekker vind. Vanaf toen heb ik mezelf gezworen de frisdrank te drinken die ik lekker vind in het daarbij horende frisdrankglas. Ervaring heeft me inmiddels geleerd dat dát is waar ik me goed bij voel.

Géén surrogaat

Men zegt, ‘Eens een alcoholist, altijd een alcoholist.’ Het is een uitdrukking waar ik me veilig bij voel. Ik ben een herstellend alcoholist en drink geen alcohol en géén surrogaat. Ik wil niet dat het stofje in m’n hoofd ontwaakt en ik weer die onrust ga voelen om alcohol te willen drinken. Misschien kan het wel, ik ken herstellende alcoholisten die alcoholvrij drinken, waar normaal gesproken alcohol in verwerkt zit. Voor mezelf geldt, ik blijf graag in mijn comfortzone zitten; een meer dan tevreden koffie-, thee en frisdrankdrinker. Ik weet welk leven ik nu leid en ik blijf me bewust van waar ik vandaan kwam toen ik nog alcohol dronk en pas gestopt was.

Ik ben al geweest

jip-janneke-katerHet risico lopen om de onrust naar de alcohol weer te voelen? Nee, bedankt ik ben al geweest! In elk geval, mijn verdediging naar alcoholvrije surrogaat heb ik nu ook klaar.
Het spaart me in elk geval een kater.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*