Een zorg(en)dag

Te beginnen met géén drank en sigaretten voor mij vandaag en voor de rest gaat het nog even pet met me.
Vandaag (tot nu toe) groot gedeelte van de dag samen met mijn zus in het ziekenhuis doorgebracht. Er werd nucleair spul bij haar ingespoten, het hoe en wat en waarom is me niet geheel duidelijk. Vervolgens een paar uur weg uit het ziekenhuis en daarna weer terug voor foto’s en aftekenen van de operatie-sneden. Daarna zus thuis afgeleverd.

Sporen van dementie

Vervolgens richting moeder, haar mét rollator opgehaald, en samen naar mijn vader geracet, waar we samen een paar uurtjes koffie drinken. Mijn vader -dat wordt steeds duidelijker-, wordt dement. De laatste ziekenhuisopname n.a.v. de langdurende epileptische aanval heeft geen goed aan zijn koppie gedaan. Praten gaat weer slechter, moeilijk te verstaan en krachteloos. En geheugen, het korte termijn geheugen, bijna pleite. Wat hij gegeten heeft weet hij niet. Of hij koffie gedronken heeft ook niet, nou ja, dat soort dingen en,  o ja..dat is nieuw, hij legt dingen op plaatsen waar ze niet horen en weet dan dan dat hij zoiets had óf -en dat kan ook- hij heeft het aan iemand meegegeven, maar die iemand kan helemaal niet bij vader op bezoek geweest zijn,  omdat hij/zij b.v. een 100 km. verderop woont.

Kijken naar mezelf

Dingen mist hij soms zomaar, zijn commentaar..zal wel. Ik weet het niet en soms moet hij dan ook huilen. Toch ondanks dat dit heftig is, -te heftig- er had van mij wel wat minder tegelijkertijd gemogen, is dit een bijzondere periode, een periode van het basis(over)leven. Van het kijken naar mezelf hoe ikzelf reageer op voor mij totaal nieuwe ernstige situaties. Om vast te stellen dat ik mijn ouwe leven weer voor een groot gedeelte met me meezeul.
De kindstand, de het is van alles wat.

Eigen regie

Oké, ik constateer het, en weet nog niet heel goed hoe ik het moet ombuigen naar mijn eigen zelf. Ik wil graag weer het gevoel hebben dat ik de regie over mijn eigen leven heb/krijg.  Nu heb ik het gevoel dat ik -net als in mijn dranktijd- geleefd word door anderen en dat anderen bepalen hoe ik moet handelen en leven, zonder dat sprake is van mijn eigen keuze.

Soulmates

God-zij-dank, heb ik een vriendje -een AA-vriendje-, die me ondersteunt door dik en dun. Die me soms keihard op mijn oude gedrag feiten wijst, en dat is nodig. Ik wéét namelijk dat ik mezelf voor de gek kan houden, of dingen verkeerd kan zien. Dingen kan goedpraten van mijn familie, die helemaal niet goedgepraat hoeven te worden. En dan is het echt super om iemand naast me te hebben, die me daarop wijst, zonder te veroordelen. Die me ook zijn ervaringen vertelt van angst en verlies en wat al niet meer. Soulmates zijn we, al jaren.

Misschien een warrig verhaal geworden, bedankt voor het lezen

Geplaatst in Ervaringen, IK
2 reacties op “Een zorg(en)dag
  1. anja schreef:

    Nou dat van die sigaretten is dus een typisch geval van mislukking geworden. Ik rook weer…

  2. dicktab schreef:

    Anja, bedankt voor het delen , ook ik zal tzt mijn verhaal
    hier vertellen , als ik een beetje meer weg wijs ben op deze
    site ;-)) gr Dick.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*